De beste wijn

Op de bruiloft van Kanaän dreigde de wijn op te raken. Er waren wel nog wat lege vaten (bestemd voor rituele reiniging. De Heer Jezus liet ze vullen met water en veranderde dat water in wijn. De gasten verwonderden er zich over dat de gastheer de beste wijn voor het laatst had bewaard, want dat hoorde zo niet: je schenkt toch éérst je beste wijn?

De “wereld” erkent geschiedkundig alleen de dood van Jezus van Nazareth. Verder gaat ze niet. Geen verrijzenis. Op het moment dat voor die wereld het einde lijkt, schenkt Jezus opnieuw de beste wijn: Zijn bloed, dat witter wast dan sneeuw. Je zou je kunnen verwonderen en zeggen: wie schenkt er nu op het einde de beste wijn, wie is bereid om zich op die manier te “geven” ? – wie doet er nu zoiets?

Op de grote Bruiloft, in de volheid van het Koninkrijk Gods, zal de Heer opnieuw de beste wijn schenken. Er is wèl een verschil met de bruiloft van Kanaän: de beste wijn wordt niet op het einde geschonken, maar in het begin van de bruiloft èn wat meer is … er volgt geen mindere.